ناوچههای دشمن هرگز نمیتوانند نایژههای خلیج فارس را باز کنند. نفَس تاریخ در جغرافیای ایران به شماره افتاده. لختهٔ نفت در رگ هرمز، دارد اقتصاد دنیا را سکته میدهد.
حملهٔ زمینی به ایران، خطر رگبهرگ شدن تنگهها را به دنبال دارد. بابالمندب، تنگهٔ اشکهاست؛ بسته شود، گریهٔ دنیا را درمیآورد.
ببین که چگونه نوکران علی(ع)، ارباب تنگهها شدهاند و امپراطور دریاها. هان که خدا تقاص نوارها و باریکهها را سرِ گردنهها میگیرد. کیمیاگران سپاه مظهرالعجائب، تنگهٔ هرمز را برای سربازان متجاوز، مثلث برمودا میکنند و خاطرهٔ ساحلگردی را تا ابد در ذهنشان از عشق و حال به ضدحال تغییر میدهند. یک تنب کوچک برای ادب کردن باند بزرگ اپستین کافی است تا دیگر هوس جزیره رفتن نکنند. کشورکهای پادگانی دیگر با پولدرمانی به امنیت نمیرسند. دوران برگریزان آلهای آویزان رسیده. چیزی نمانده تا هرمز، ترمز دنیای ظلم را بکشد و بابالمندب، جهان ستم را ادب کند.
پیادهنظام نه، سربازانِ پیادهٔ دشمن از جلد کریستف کلمب بیرون بیایند؛ اینجا خلیج فارس است و چکمهٔ هیچ بیگانهای، شنهای ساحل را لمس نخواهد کرد.
